.svg)
Yvonne Meijer
Zoia Necheporenko combineert in Nederland haar liefde voor muziek en musea met haar communicatie-achtergrond. Lees hoe Zoia haar weg heeft gevonden in de culturele sector. In veel opzichten een heel andere wereld dan zij gewend was in Sint-Petersburg. Maar ze vond ook overeenkomsten.Van Sint-Petersburg naar Zutphen. Zoia Necheporenko verhuisde bijna zes jaar geleden naar Nederland vanwege de liefde. Haar dochter, liefde voor muziek en musea verhuisden met haar mee. ‘Ik begon hier opnieuw, maar niet vanaf nul. Alles wat ik in Sint-Petersburg heb geleerd en gedaan, nam ik natuurlijk mee. Alleen moest ik opnieuw leren hoe ik dat hier kon inzetten.’
Zoia studeerde af als muziekwetenschapper aan het conservatorium in Sint-Petersburg en trad tien jaar lang op als soliste en lid van een vocaal ensemble. ‘Ik begon mijn loopbaan als muziekdocent’, begint zij haar verhaal. ‘Leuk en boeiend, maar ik had behoefte aan meer variatie. Via banen bij twee Nederlandse bedrijven ontdekte ik mijn interesse voor communicatie.’ Een van die functies was bij Sanoma Independent Media, waar ze als redacteur werkte.
Zoia: ‘Tijdens de opleiding Cultureel Management viel alles op zijn plek. We kregen les van docenten die onder andere bij musea werkten. Dankzij hen realiseerde ik mij dat ik naast muziek ook enorm van musea houd.’ Het was een inzicht dat bleef hangen.
Toen er een tijdelijke functie vrijkwam bij het Gatsjina paleismuseum, waar ze als kind al vaak kwam, besloot ze te solliciteren. Via een tijdelijk project stroomde ze door naar een vaste functie als woordvoerder. Uiteindelijk werd ze bij hetzelfde museum hoofd development en pr. Samen met haar collega’s werkte ze zeven jaar aan de zichtbaarheid van het museum: van tentoonstellingen en festivals tot concerten in de zalen van het paleis en restauratieprojecten. Haar achtergrond in muziek kwam samen met haar passie voor musea en ondertussen leerde ze het communicatievak steeds beter kennen. ‘Ons werk had effect! Het museum werd steeds bekender’, legt Zoia uit. ‘Ik kijk terug op een mooie en leerzame tijd.’
Weggaan zonder afscheid
In 2020 emigreerde Zoia met haar toen elfjarige dochter naar Nederland. Ze was inmiddels getrouwd met haar Nederlandse man, die ze twee jaar daarvoor tijdens een museumconferentie had leren kennen. Het was een lastige tijd door de coronamaatregelen. ‘Echt afscheid nemen van collega’s, vrienden en familie kon niet’, vertelt Zoia. ‘Dat was verdrietig en erg moeilijk. Net zoals een leven starten in een nieuw land. Het is maar goed dat je niet alles van tevoren weet, want ik moest een lange adem hebben. Ook voor mijn dochter was de overgang groot.’ Zoia legt uit: ‘Alles stond voor mijn gevoel stil. Ik was gewend aan een hoog werktempo, aan zelfstandig en onafhankelijk zijn. Ik wilde niet alleen in Nederland wonen. Ik wilde ook hier meedoen. Mijn eerste prioriteit was daarom de taal leren. Ik zag het leren van de Nederlandse taal als de sleutel om mijn eigen leven opnieuw op te bouwen
De taal als toegang tot het vak
Via een plaatselijke krant kwam ze terecht bij een vrijwilligersorganisatie voor taalcoaching. Zo werd ze gekoppeld aan Stance, met wie ze uiteindelijk bevriend raakte. ‘Onze match was er een uit een boekje’, volgens Zoia. ‘We bleken dezelfde interesses te hebben: kunst, cultuur en musea. Daardoor waren de taaloefeningen nooit saai. We lazen boeken en bezochten musea. Door haar leerde ik de Nederlandse taal in alle rijkdom.’
Zoia doorliep met succes het Staatsexamen Nederlands als tweede taal, programma II. Dat is een officieel taalexamen voor anderstaligen, op het niveau dat nodig is om in Nederland te kunnen studeren of werken op hbo- of wo-niveau. ‘In die periode was ik op zoek naar een communicatie-opleiding. Een kennis attendeerde mij op Van der Hilst Communicatie. Toevallig had Stance zelf met veel plezier een opleiding gevolgd bij Van der Hilst.’ Zoia meldde zich uiteindelijk aan voor de B-opleiding. ‘Formeel had ik misschien hoger kunnen instappen, maar ik wilde de Nederlandse communicatiebasis begrijpen. Hoe wordt communicatie in Nederland toegepast? Welke woorden gebruiken communicatieprofessionals? Hoe denken en werken communicatieprofessionals in verschillende sectoren? De opleiding gaf houvast en structuur. Ik kon de theorie koppelen aan mijn eigen ervaring. Aan het eind van de opleiding had ik het gevoel: oké, ik kan dit ook in Nederland
Ontdek de opleiding Communicatieprofessional, Van der Hilst B
Ervaring en Nederlands, maar nog geen baan
Hij Vanaf 2022 solliciteerde Zoia veel in de culturele sector. ‘Ik had een indrukwekkend portfolio en sprak Nederlands, maar toch werd ik afgewezen’, vertelt ze eerlijk. ‘Vlak voordat ik las over de vacature bij Musea Zutphen zei ik zelfs: ik begin helemaal opnieuw en laat mij omscholen tot machinist bij de NS.’ Paulo Martina, de toenmalige directeur van Musea Zutphen, nam Zoia wel aan. ‘Hij gaf mij het vertrouwen. Daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.’
Dezelfde museumtaal
Toen Zoia begon met werken, viel veel op zijn plek. Niet omdat alles hetzelfde was als in Rusland, maar omdat de werkomgeving vertrouwd voelde. ‘Museummensen zijn overal een beetje gelijk’, zegt ze. ‘Bevlogen en deskundig. Ze spreken dezelfde museumtaal. Daardoor voelde ik me in deze baan snel thuis.’ Tegelijkertijd merkte ze dat werken in Nederland andere spelregels heeft. ‘Hier moet je bijvoorbeeld veel meer moeite doen om aandacht van de pers te krijgen. Journalisten zijn kritisch, hebben weinig tijd en cultuur moet concurreren met veel ander nieuws.’ Ook financiering werkt anders. ‘In Nederland moet je veel actiever zoeken naar fondsen en partners. Wij moeten daardoor creatiever omgaan met minder geld.’ Die verschillen maken haar werk juist ook boeiend, stelt Zoia. ‘We kunnen met ons werk zichtbaar maken waarom cultuur belangrijk is. Dat motiveert mij enorm.’
Twee werelden, twee functies
Naast haar vaste baan begon Zoia in juli 2025 haar eigen bureau in marketingcommunicatie voor de culturele sector. De gekozen startdatum was niet toevallig: het was precies vijf jaar nadat ze naar Nederland kwam. Met haar bureau richt ze zich met name op musea, klassieke muziek en zang. ‘Ik werk voor festivals, musici en organisaties op het snijvlak van muziek, musea en andere culturele disciplines. Ik vind het interessant om muziek naar musea te brengen en kunst naar de muziek. Op dat snijvlak ontstaan in mijn ogen de mooiste projecten.’
Blijven proberen
Als Zoia terugkijkt, is ze trots dat ze ‘in beweging is gebleven’ en heeft vastgehouden aan haar liefde voor communicatie, muziek en musea. Zoia: ‘Uiteraard ben ik vooral trots op het feit dat mijn dochter en ik een heel nieuw leven hebben opgebouwd. Het was niet vanzelfsprekend dat ik weer een baan zou vinden in de culturele sector, maar ik heb – ondanks tegenslagen - volgehouden. Het duurt soms langer dan je wilt, maar houd je doel voor ogen. Zelfs als het tegenzit.’ Zoia heeft ondertussen weer zin om een opleiding te volgen. ‘Ik wil meer leren over strategisch adviseren en overweeg om de D-opleiding van Van der Hilst Communicatie te volgen. Maar wellicht ook wel de opleiding Innovatie in communicatie. Er is gelukkig nog genoeg te ontdekken.’
Wil je blijven groeien in het communicatievak? Blijf in beweging bekijk hier ons complete ontwikkelaanbod
Yvonne Meijer
Yvonne werkt als freelance communicatieprofessional vanuit haar eigen bedrijf Bureau19. Schrijven loopt, sinds haar opleiding aan de School voor Journalistiek, als een rode draad door haar loopbaan. Voor Van der Hilst Communicatie zet ze die vaardigheid dan ook met veel plezier in.
